gedicht van Hans van Druten
Een liedje


microfoon, telefoon
zelfs uit je ogen
straalt een liedje

hoogebeend zweef je
langs mijn bloemenzee
strooit lenteknoppen

in mijn verse hart
jouw klop opgepakt
bonst in mij mee

je bewegingen
stembuigen en vooral
spontaan open reaktie

alles in mij neigt
naar jou, betoverd
aan jouw goth-touw